Over de techniek:
De zeef- of doordruktechniek wijkt enigszins af van de andere druktechnieken omdat de afdruk niet door een directe afbeelding van het ene op het andere oppervlak wordt overgebracht, maar via een tussenoppervlak - het zeefraam. De afdruk ontstaat door met een rakel (rubberen blad met handvat) inkt door de zeef te persen. Waar de zeef niet bedekt is, verschijnen lijnen of vlakken. Veel zeefdrukken bestaan uit een groot aantal apart gedrukte kleuren.
Het benodigde gereedschap bestaat uit een zeef (lijst met fijn gaas) en een rakel. Dit is een rubberen blad met handvat waarmee de inkt over het gaas wordt getrokken. Het gaas van de zeef laat een gelijkmatige laag inkt door die terechtkomt op het afdrukpapier onder het zeefraam. Daarnaast wordt met kleine mesjes gewerkt om het ontwerp op het sjabloon te snijden.
In het jaar 1956 werd Piet Warffemius te Den Haag geboren. Van 1974 tot 1979 studeerde hij aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.
Piet Warffemius maakte aanvankelijk kleurrijke doeken met abstracte vormen. De laatste jaren zijn de abstract-expressionistische werken formeler en donkerder van kleur. Er is meer ordening in zijn composities aangebracht en de weergave is trefzekerder geworden. Af en toe zijn er figuratieve elementen in zijn werk te herkennen. De nadruk ligt echter altijd op abstracte vormen. In de eerste plaats gaat het hem erom gevoelens en indrukken vast te leggen in kleur en vorm. Hij laat de toeschouwer de vrijheid dit op eigen wijze te interpreteren.
Binnen de recente kunst van Warffemius, ontstaan rond het jaar 1997, verschijnt het beeldelement van een boom telkens weer. Bij Warffemius is dit een vorm die bijna tot het uiterste is gecomprimeerd en geabstraheerd. Hij isoleert zijn beeldelementen en repeteert deze binnen een ritme dat veelal is gebaseerd op tweedeling van het doek of het papier. Door deze tweedeling ontstaan associaties met verschillende werelden, de tastbare van het hier en nu en het ondefinieerbare, vormloze hogere universum waarvan je het bestaan vermoedt, maar nooit zeker weet of het er werkelijk is. In zijn werk is de boom symbool voor de nimmer te doorgronden relatie tussen aardse en niet-aardse zaken.