Over de techniek:
De zeef- of doordruktechniek wijkt enigszins af van de andere druktechnieken omdat de afdruk niet door een directe afbeelding van het ene op het andere oppervlak wordt overgebracht, maar via een tussenoppervlak - het zeefraam. De afdruk ontstaat door met een rakel (rubberen blad met handvat) inkt door de zeef te persen. Waar de zeef niet bedekt is, verschijnen lijnen of vlakken. Veel zeefdrukken bestaan uit een groot aantal apart gedrukte kleuren.
Het benodigde gereedschap bestaat uit een zeef (lijst met fijn gaas) en een rakel. Dit is een rubberen blad met handvat waarmee de inkt over het gaas wordt getrokken. Het gaas van de zeef laat een gelijkmatige laag inkt door die terechtkomt op het afdrukpapier onder het zeefraam. Daarnaast wordt met kleine mesjes gewerkt om het ontwerp op het sjabloon te snijden.
Statement
De ondergrond voor mijn schilderijen gebruik ik sinds 1990
bedrukte stoffen. Dit industriële materiaal wordt door mij tot een uniek kunstwerk getransformeerd. Ik laat me inspireren door de afbeelding, de kleuren het ritme en de patronen van de stoffen.
De ordening die in de stof zit wordt door mij aangetast en vervangen door een “persoonlijke ordening”.
Ik ben ervan overtuigd dat het ordenen – in de meest brede zin - de belangrijkste bezigheid van de mens is.
Alleen is deze ordening volstrekt persoonlijk en dus subjectief. Wat de een als orde ervaart kan voor de ander complete chaos betekenen.
Verder is de liefde voor de natuur en de schoonheid van het alledaagse een terugkerend thema in mijn werk. Ook meer theoretische aspecten als de uniciteit van het kunstwerk en de grenzen tussen kunst en kitsch worden door mijn werk aan de orde gesteld
